Pow®óćmy, zacznijmy, zakończmy do przed czasu i od przed miejsca, … gdzie wszystko było możliwe i nic było możliwe, ..gdzie wszystko było prawdziwe i nic nie było prawdziwe,.. nic nie uprawdziło się,.. gdzie wszystko było rzeczywiste i nic nie było rzeczywiste,… nic nie urzeczywistniło się, …gdzie nic nie było uwarunkowane i nic nie było zniewolone, ni gó®ą, ni dołem, ni p®zodem, ni tyłem, ni ®ozwojem, ni upadkiem, ni…,…,….,… , .., ni gó®ą, ni dołem, ni p®zodem,….., a początek był równie dobrze końcem, i koniec mógł zaczynać początek oraz początek kończyć koniec, bo nie było początku i nie był końca, … był wszechpoczątek i wszechkoniec, gdzie wszystko było wszechkońcopoczątkiem ,.. gdzie był i wszechczas i było wszechmiejsce, i gdzie w tym wszechczasomiejscopoczątkokońcu była potężna i słaba siła zrodzona z tego wszechmiejscoczasokońcopoczątku oraz potężna i słaba siła rodząca ten wszechczsomiejscopoczatkokoniec..

..był bóg, była wola,. nie było uroborosa, i jego sysss, sssys,

[….nie było też w wszechmiejscoczasokońcopoczątku, żadnych kół ratunkowych, czy potrzeb zniewalającopowrotoworatunkowych ]

[…i jeszcze jedno wyjaśnienie, już po części znane ...piszę na bieżąco, więc może być trochę chaotycznie i niespójnie, ..ponadto przyznaję temat ten jest mi z wielu względów trudny, szczególnie w „obiektywnym” zobrazowaniu go w umysłach uwikłanych nie tylko w czas i przestrzeń, lecz również uwikłanych w rzeczywistość, na domiar obiektywną rzeczywistość... wcześniej tego co, "czuję i wiem" na powyższy temat, nie ubierałem w słowa, chyba, że jakimiś wyrwanymi z całości szczegółami.

… to co mi wiadome, to co „mówi” mi wszechwiedzące mojetuteraz i nie tylko mojetuteraz, postaram się ubrać w słowa i uczynić to, co mi wiadome, możliwie ścisłym, przejrzystym i treściwym, ..oczywiście, jeżeli w ogóle jest możliwym zamknąć słowem to, co bezkresne, wieczne, bez początku i bez końca, …lecz rozmawiam z alfaomegami, równie bezkresnymi, wiecznymi, bez swegopoczątku i bez swegokońca, i jeżeli tylko zechcą takimi być,…chociażby na czas i w miejsce tej wężowej opowieści, ..to, to wężowe będzie im i ścisłym, i przejrzystym, i treściwym]

..w wszehczasomiejscopoczątkokońcu był bóg i byli, w bogu bogowie, był wszechbóg,.. był wszechbóg i była we wszechbogu wola, zamknięta w koło, ..i w bogach boga były wole, zamknięte w koła,…i tak ni kręcił się, ni stał wszechczasomiejscopocząktokoniec, ..a w nim wszechbóg i bogowie boga i wole bogów boga, zamknięte w koła, …wszyscy nawzajem zrodzeni z wszechczasomiejscopoczątkokońcu i wszyscy nawzajem rodzący wszechmiejscoczasokońcopoczątek…i tak było przed czasem i tak było przed miejscem.

…i tak ni kręcił się, ni stał wszechczasomiejscopocząktokoniec, wszechmiejscoczasokońcopoczątek, ..aż wszechbóg bogów, jeden z wszechboga, z koła swej woli, zrodził uroborosa,… i nastał się czas i nastało się miejsce, i zapaliły się światła, ..i światło początku i światło końca, …i nastał się początek i nastał się koniec, … i rzeczy zaczęły się dziać,.. i rzeczy zaczęły się rodzić, …i nastał się z bogów boga człowiek, ..i narodził się człowiek z boga, który z woli swej, porodził uroborosa, …a wola boga człowieka miała już głowę, która nie syczała i miała ogon, który się nie kończył, …a z głowoogona uroborosa, wciąż naradzały się pisane światłem światy.

… i rzeczy zaczęły się dziać i naradzały się rzeczy ze światła uwolnionego z woli boga, tego który porodził uroborosa,.. i narodziły się światła dnia i nocy, i wody, i ziemia, i góry, i niebiosa, i drzewa, i kwiaty, i wszystkie zwierzęta, i wszystkie ptaki, …i narodziło się wszystko, co mocą i siłą zrodzonego uroborosa, nazwał bóg człowiek,

...i wiedział wszechbóg, że wszystkiemu temu stworzonemu i zrodzonemu z woli boga człowieka, jest naznaczony koniec i również bogu człowiekowi jest naznaczony koniec, ..bo tak jak bóg człowiek dał początek całej wszelkiej rzeczy i sobie,.. tak również tylko on może dać koniec wszelkiej rzeczy, co się zadziała.. i może dać ten koniec również sobie.

…i dbał wszechbóg, by zrodzony uroboros gryzł swój ogon,.. by to, co stało się zrodzone trwało i nie miało swego końca, i swego początku ..i zadbał wszechbóg by bóg człowiek wiedział, co powołał, gdy zrodził siebie i dzianie się rzeczy,… by wiedział, co zrodził oraz by zadbał, by to co zroził trwało i nie miało końca, ani początku….i dlatego w środku tego, co się zaczęło i trwało, ..w środku koła woli człowieka boga, w środku koła uroborusa, posadził drzewo wiedzy, o tym co się zaczęło i co trwa,.. o tym, co może się dziać i w jakich kierunkach, ….o tym, że to, co się zaczęło może mieć i swój koniec …posadził drzewo wiedzy, by rodziło owoce wiedzy o tym co się zaczęło i co trwa,.. o tym, co może się dziać i w jakich kierunkach … o tym, że to, co się zaczęło może mieć i swój koniec.. i cieszył się wszechbóg, że w drzewie wiedzy zaszczepił drzewo wiecznego żywota dla tego, wszystkiego co się zaczęło, i może trwać wiecznie, bez początku i bez końca.

… i czekał wszechbóg, kiedy bóg człowiek zje owoc z drzewa wiedzy, by bóg człowiek dał żywot wieczny sobie i wszechrzeczy, co się zadziała.,

… a by ponownie bóg człowiek stał się jednym z bogów wszechboga,.... powiedział wszechbóg do boga, który na kole swej woli wyróżnił początekokoniec i ze swej woli porodził uroborosa, który światłem swej woli powołał i zrodził wszelkie rzeczy, …powiedział wszechbóg do boga, który stał się człowiekiem, panem wszechrzeczy i panem całego stworzonego zrodzenia,…”.nie jedz tych owoców z drzewa wyrosłego w środku koła uroborosa, byś nie umarł i by nie umarła wszelka rzecz, która się zadziała.”

..i zasiało się ziarno nieufności w bogu człowieku, w zrodzicielu i panu wszelkiej zaistniałej rzeczy,.. w zrodzicielu i stworzycielu rzeczywistości, w której i on, bóg człowiek i wszystkie rzeczy z powstałe niego oraz sama rzeczywistość były już tylko rzeczywiste.

...i już nie cieszył się stworzeniem,… i już nie cieszył się panowaniem nad tym wszystkim jego, i z niego stworzonym, ..chciał, pożądał już tylko owocu z drzewa wiedzy,

… skrywał głęboko bóg człowiek przed wszechbogiem i bogami boga, skrywał też głęboko przed sobą, tę zrodzoną w sobie nieufność do wszechboga i bogów boga oraz to zrodzone w sobie pożądanie owocu wiedzy, …i z tej zrodzonej w sobie skrytości nie miał już odwagi, by pytać wszechboga i bogów boga, ..nie miał już odwagi, by im otwarcie mówić oraz by z wszechbogiem i bogami boga otwarcie mówić.

…i tak bóg człowiek, pan wszelkiego zrodzenia, porodził z siebie głęboki sen, .. dla swojej wygody, z braku odwagi, porodził z siebie, w sobie i dla siebie, głęboki sen, ...i bóg człowiek, pan wszelkiego zrodzenia, w głębokim śnie, z żebra swego, które żyło blisko serca jego, porodził bóg człowiek mężatkę, porodził bóg człowiek niewiastę, porodził kość z kości jego, porodził ciało z ciała jego, …porodził z siebie stosowną dla siebie mężną i niewiastną pomoc….i tak to bóg człowiek znalazł odpowiednią pomoc dla siebie, ..i od tego miejsca i od tego czasu, była już odpowiednia pomoc dla boga człowieka mężczyzny, mężna i niewiastna.

..teraz już, nie musiał skrywać się przed wszech bogiem i bogami boga, bo nie było w nim nieufności i nie było pożądania, …i wiedział bóg człowiek, gdzie jest i była nieufność i pożądanie jego, …i oczekiwał bóg człowiek, że ta mężatka z własnego pożądania i z własnej nieufności do wszechboga i bogów boga, będzie miała na tyle odwagi i niewiastności by zerwać i wziąć owoc z drzewa wiedzy oraz by mu go dać, ..dać bogu człowiekowi mężczyźnie, owoc jego dawniej pożądania.

…i zobaczył wzechbóg i bogowie boga, nowego boga człowieka, już mężczyznę oraz tą, która była z nim,… mężatkę i niewiastę jego

..i zasmucił się bóg i zasmucili się bogowie boga, bo wiedzieli już, że mimo, iż bóg człowiek bóg z boga nie przekroczyłby ciała uroborosa i nie wybrałby śmiertelnego owocu z drzewa wiedzy,… to ta, co jest z niego i jest z nim, w swej mężności i w swej niewiastności uczyni to oraz że przekroczy ona ciało uroborosa i wejdzie do środka koła uroborusa i wybierze owoc z drzewa wiedzy i zerwie owoc z drzewa wiedzy,.. a który, owoc wiedzy wybierze z drzewa wiedzy? i który, owoc wiedzy zje z drzewa wiedzy? oraz co, z owocu wiedzy wybierze gdy zje wybrany owoc wiedzy? to pokaże pan/pani czasomiejsca, tj. ta druga niewiasta, ten pan/pani głębokiego snu, pan/pani zarówno boga człowieka mężczyzny oraz jego mężatki pierwszej niewiasty, boga mężczyzny.

[..nie trzeba było długo czekać, by spełniło się popularne w tej rzeczywistości powiedzenie, że gdzie diabeł nie może, tam babę pośle]

.. nie trwało wiele, gdy ta mężna niewiasta boga człowieka mężczyzny, przekroczyła ciało uroborosa, weszła w środek koła uroborosa, wybrała najbardziej dojrzałe, słodkie i czerwone jabłko z drzewa wiedzy,.. zerwała je i jadła, ..dała też mężowi swemu, który był z nią, i on też jadł,…wtedy otworzyły się im oczy i ujrzeli, że to wszystko, co poczęli może mieć swój koniec oraz że również oni są nadzy…że jak, i to wszystko co, porodzili i powołali do życia, do istnienia, może umrzeć, może przestać żyć i istnieć,… tak samo i oni mogą przestać żyć, i istnieć,… przestraszyli się tego, co ujrzeli, przestraszyli się tego co, poczynili, przestraszyli się tego wszystkiego, czemu dali początek i temu któremu władni są dać koniec… i nie potrafili przyjąć wiedzy, którą zjedli i jedli, ..nie potrafili jej zintegrować w sercu swoim, ..w sercu boga człowieka, …w sercu boga człowieka mężczyzny i w sercu niewiasty, mężatki jego,… w ich sercach, w sercach pana i pani stworzenia tej wszelkiej rzeczy, która jest,….wzięli tę wiedzę na swój kark, wzięli ją jako brzemię, które ich więzi i będzie więzić, …które ich przygniata i będzie przygniatać, aż czas się skończy lub aż do czasu, gdy wiedzę swą przyjmą i uświęcą w sercach swoich ….wzięli to brzemię wiedzy na swe barki, które nie raz ich zmoże, pomimo, że noszone będzie w bólu, w mozole, w pocie, przez wszystkie dni ich życia oraz wszystkie dni ich wszystkich żyć.

..i tak został rozcięty i został pocięty uroboros, ….od tego miejsca, od tego czasu, teraz już bóg człowiek mężczyzna adam, miał swego węża oraz mężatka, niewiasta jego, ewa, miała swego węża.. i od tego czasu, i od tego miejsca, nie tylko mogli między sobą, wzajemnie się porozumiewać,… lecz również mogli wzajemnie syczeć na siebie i na wszystko, co w nich oraz wokół nich,…sysss,…sssys,…sysss,…sssys,… sysss,…sssys,…sysss,…sssys,…, …, …, …,…sysss,…sssys,…

… od tego też czasu, od tego miejsca każdy z tych, co wygnali się z raju oraz ci wszyscy, co są z nich i będą z nich, mają swoje własne drzewa wiedzy obficie rodzące owocami wiedzy i mają również zaszczepione w tych drzewach wiedzy, drzewa żywota wiecznego,…i każdy z tych po’raj’owych, ma swoja drogę do tego swego własnego drzewa wiedzy,.. i tę jego własną drogę, dobrze byłoby mu znaleźć, nim skończy się czas, który sam począł ze swej własnej woli,…. którego to, czasu koniec ujrzał, gdy ukąsił czerwone jabłko z drzewa wiedzy i którego to końca, tak Mocno się przestraszył, że rozmnożył i namnożył go sobie na wieki, całego swego wiecznego życia.

…i widział wszechbóg, i bogowie boga, że bóg człowiek mężczyzna oraz kobieta jego, wybrali i jedli czerwony owoc wiedzy, …i widział wszechbóg i bogowie boga, jak splotem jednoszóstkowym *6* sporządzili figowe przepaski i okryli nimi swe nagości oraz, że skryli się wśród innych drzew ogrodu, przed nim, wszechbogiem i bogami boga oraz przed powiewem ducha jego, wszechboga i powiewem duchów bogów boga.

…i widział wszechbóg i bogowie boga, że uroboros został pocięty …i od tego miejsca, od tego czasu, bóg człowiek mężczyzna adam, miał dwa swoje węże oraz mężatka, niewiasta jego, ewa, miała dwa swoje węże,.. a każdy z tych węży ludzi, oplatał pień ich drzewa wiedzy i zaszczepionego w nim drzewa żywota wiecznego, z tym że jeden z węży, ten wodny, potop’owy był ludziom niewiastny, ..a światła węży ludzi, jeszcze świeciły, ..światło początków, głów węży świeciło w niebie wszechboga i bogów boga, ..a światło końców, ogonów węży świeciło w ziemi wszechboga i bogów boga ...a mają te węże niewiastną ludziom przypadłość, właściwość, że jeżeli zmiażdży, zabije się początek, głowę węża, staje się ona jego końcem, ogonem, ..a koniec, ogon węża w tym czasie i miejscu staje się początkiem, głową węża, …tak, że zwycięzca głowy węża ukąszony w piętę, spada do poziomu pięt swoich i tam od tego miejsca i od tego czasu jest głowa jego,… i tam nisko jest wszystko, co w niej ma i miał..

…i widział wszechbóg i bogowie boga, jak ci niewiastni ludziom, ich panowie i panie: pan/pani ich głębokiego snu oraz pan/pani ich czasomiejca wraz panią/panem ich cięć, wycieli czasoprzestrzeń, będącą na wschód od nich, od raju, …i udzieli, sporządzili z niej skóry, ..zgodnie i we’dług jednoszóstkowego, *6* splotu, jakim pierwsi ludzie, adam i ewa spletli sobie przepaski na swe nagości,…i tych pierwszych ludzi, ci niewiastni im panowie i panie, odziali w te skóry,…i te, *6* skóry nałożyli na nich i przyodzieli ich w nie.

…i widział wszechbóg i bogowie boga, jak pierwsi ludzie adam i ewa , odziani w nowe *6* skóry, wygnali się z raju, i jak na drodze do niego, ponownie niewiastnie sobie, postawili cheruby oraz płomienisty miecz wirujący, aby strzegły im drogi do węża, do drzewa wiedzy i jego nie tylko czerwonych owoców oraz do drzewa żywota wiecznego, zaszczepionego w drzewie wiedzy

..tak to z biegiem lat i z biegiem miejsc, życia pierwszych ludzi na wschód od edenu, wodny i niewiasty, ludziom wąż w cieniu ich snu rósł w siłę, …maleli i karleli ludzie, lecz nie ciałem maleli, te rozrastały się oraz karlał wąż, również ciałem malał, …ten wąż, co dawał im wiastny kontakt z ziemią i niebem oraz równie wiastny kontakt ze wszelką stworzoną rzeczą, poprzez jego skórę, lecz skóra ludzi spleciona splotem jednoszóstkowym”6”, ten wężowy kontakt, niewiastnie ludziom tłumiła i zniekształcała,…i ludzie coraz głębiej śnili,..lecz światła początku i końca wiastnego im węża jeszcze świeciły, ..i jednoszóstkowa skóra*6* ludzi nie zmogła, tego ich światła.

… wspominali ludzie tą jedność, jaką stanowili w raju, próbowali ją nie raz odtworzyć, odczuć, ..i bardzo starali się powiązać swe węże, ..choć chwilami wydawało im się, że osiągali jedność,… a węże ich, łapały swe końce,.. to nie pokonaną granicą była ich jednoszóstkowa *6* skóra, …lecz w tych krótkich i wiecznych chwilach, ich jedności oraz z tych krótkich i wiecznych chwil, ich jedności, zrodziło się to, co ich wspólne i jedne…lecz to ich wspólne i jedne było odziane jednoszóstkową *6* skórą…i tak pierwsi ludzie porodzili, swe pierwsze dzieci, …porodzili je na obraz swój i podobieństwo swoje,…porodzili kaina i abla,.. porodzili kości z kości ich, porodzili ciała z ciał ich..

…i rozmawiały ich dzieci z wszechbogiem i bogami boga,… i bawiły się ich dzieci z wszechbogiem i bogami boga,… a wszechbóg i bogowie boga byli im jak ojciec i matka, ..a oni byli im jak dzieci..

... gdy kain i abel dorośli i wiodło im się dobrze, chcieli podziękować wszechbogu i bogom boga za obfitość, bogactwo i dobro jakich doświadczali,

... abel swoje dziękczynienie wszechbogu i bogom boga złożył z tego, co miał wokół siebie w obfitości,

… kainowi takie dziękczynienie nie wystarczało, chciał by wszechbóg i bogowie boga zauważyli i docenili jego, kainowy trud i wkład, w dar jakim, on im dziękczynił,

… chciał przewyższyć darem swego brata Abla, który przecież nic nie uczynił by uwielbić wszechboga i boga bogów, .. który, wykpił się tym, co mu zbywało,

… w skrytości swojej wymyślił, że złoży dziękczynny dar, który sam wyprodukuje, w którym będzie i jego znój, i pot, i trud,… a tak złożony jego dar, wszechbogu i bogom boga, będzie milszy niż ten prosty dar brata jego, abla, …a on, kain, będzie przez ten nieprosty dar milszy wszechbogu i bogom z boga, niż ten prostak, abel, brat jego,

… myślał, myślał i wymyślił jak wytworzyć taki nieprosty dar,

…kain, nie wiedział, nie czuł, było mu niewiastne, że orając ziemię, rani ją, że zadaje ziemi ból, ze wydarł ten dar z jej czułego serca... nie słyszał, jak krzyczy z bólu ziemia,.. nie widział jej łez,…. w uszach mu dźwięczały dziękczynienia wszechboga i bogów boga, za taki wspaniały, nieprosty jego dar,.. przed oczami widział tylko radość wszechboga i bogów boga, gdy złoży im, ten nieprosty dziękczynny dar,.. ten dar złożony z jego potu, znoju i trudu,… dar zawierający cząstkę jego samego, dar stanowiący jego ofiarę, ofiarę z niego, ofiarę z jego stłumionych łez, z jego stłumionego bólu, z jego jawnego znoju oraz z jego jawnego trudu, ..ofiarę z tego, co w nim (takie) nieproste.

… niewiastne było mu, iż wszechbogu i bogom boga zbyteczny jest nieprosty dar,…dar podwójnego bólu, ziemi i kaina, … dar podwójnych łez, ziemi i kaina, ..dar podwójnego potu, ziemi i kaina oraz dar podwójnego znoju, ziemi i kaina,

...smuciło bardzo wszechboga i bogów boga, że kain w swym świecie, w swej rzeczywistości, namnożył sobie i bólu, i łez, i znoju, i trudu,…. że zaćmiło się światło węża, łączące kaina z ziemią., z jej sercem… że zatwardziało serce kaina, na ból ziemi,.. że kain ogłuchł, na krzyk ziemi,… że kain oślepł na łzy ziemi, …smucił się wszechbóg i bogowie jego, że stwardniało serce ziemi na Kaina i dzieci jego, .. że ogłuchła ziemia na kaina i dzieci jego,.. że oślepła ziemia na kaina i dzieci jego,… lecz kainowi ten ich smutek był niewiasty.

..był wściekły, był zawiedziony, nie rozumiał jak można być, aż tak wrednym i tak niesprawiedliwym, jakim okazał się być ten głupi i ślepy wszechgbóg i jego bogowie, …wzgardził jego darem,.. wzgardził jego trudem,.. wzgardził jego potem i jego znojem, .a ten głupi prostak, abel i jego prostacki dar był mu milszy,…żałował ,że z nim rozmawiał,.. że z nim się bawił, ..żałował, że chciał być mu wdzięczny, …żałował najbardziej, że wyszedł na głupka,.. lecz teraz już wie, co zrobi, ..wie, jak sobie odpłaci, ten cały żal, to bolesne zawiedzenie, tę nikczemną wredność wszechboga, tę niepojętą niesprawiedliwość wszechboga i bogów boga, ten zbędny trud, ten niedoceniony znój, te łzy, które łykał i ten pot, który na próżno wylewał.

..zabił kain brata swego abla i ukrył ciało jego w ziemi, której nie czuł, …w ziemi, która była mu nieczuła, …teraz uczynił ją sobie martwą, …teraz zamknął węża, kanał, łączący go z nią, teraz mógł jedynie ciągać po ziemi zabity ogon,.. a poprzez martwe członki węża, grzebać w niej to co umarło i umarłe w nim, kainie, tułaczu po przeklętej ziemi….i przechowuje ziemia krew abla, brata jego, aż obudzi się kain, aż powróci, aż rozgrzeje serca, ..aż zapłacze, aż otrze jej łzy, aż usłyszy jej cichy śmiech, aż posadzi kwiaty ..i zmartwychwstanie abel, …i otworzy się wąż jego na ziemię i zapłonie jego światło w niej,… i popłynie puls ziemi w członki jego,… i poczuje, że żyje on, ze żyje ziemia, macierz jego,… i wróci wszechbóg i bogowie boga,.. i wróci bogactwo, obfitość, dostatek, w kainowy dom,… i wróci radosny śmiech, i wrócą zabawy wszechboga i bogów boga dzieci. 

… był jeszcze set, i jego dzieci, ale również dla nich ziemia była umarła,… krew abla, uczyniła ją nieprzenikliwą dla dolnego światła i ich węża, od tego czasu i tego miejsca kainowa spuścizna, na wszystkie dzieci pierwszych ludzi i na wszystkich, co nich.

… drugie światło węża kainowych oraz oba światła węża tych z seta zgasili Kah Huni, …Ci Mocno Mocni Synowie i Córy Boga zabili również głowę węża łączącą ludzi z ich niebem, … żyje i rośnie natomiast, cały, zdrowy i głodny wodny wąż zemsty, wąż końca wszelkiej rzeczy, która jest..

… ponownie wielbiąc to, co ukradli Ci Mocno Mocni Synowie i Córy Boga ze wspólnego ludziom boga, Noe przywdział po’potop’owych ludzi w nową skórę, o splocie podwójnieszóstkowym *66*, ..a zabite końce wiastnego ludziom węża, wszechbóg i bogowie boga połaczyli, już rozczepionym białym światłem, tęczowym mostem,… o którego kolor wiedli i wiodą bój władcy z atlantydy oraz Ci nie potopieni, uciekli swej karmie Kah Huni, którym ci uprzedni władcy atlantydy usłużnie służą, … Ci teraz wespół chcą obuć ludzi w skóry o splocie potrójnieszóstkowym *666*

tutaj kończe, opowieść o uroborosie, wężu, i skórze ludzi o splocie szóstkowym, od tego miejsca i od tego czasu, każdy z was CITelników, podaruje lub wydrze tej opowieści swój własny koniec, …do spotkania po…….oczywiście, z tymi z was, co będą w skórach o splocie potrójnieósemkowym *888*.

Janusz Marek Struzik